Seni sevmek...

Ve sana seni seviyorum diyebilmek…

Sevgiyi anlatabilmek gözlerine, ürkek bakışlarımla ...

Yüreğin resmini çizebilmek renga renk,

gönülü tarif edeyebilecek söz bulabilmek…

Korkuları yazabilmek bir de arada,

yazabilmek işte, hem de cesurca…

İçimdekini,

fırtınalı denizlerimi,

çöl sıcaklarında kavruluşumu ayaz gecelerde,

üşümelerimi…

Deli deli düşüncelerimi,

iflah olmaz saplantılarımı,

ağlamalarımı,kahrolmalarımı...

Tüm bunları sana anlatabilmek....

Sana sevdiğimi söyleyebilmek...

Senin için ölebilmek ya da...

Zor...

Çaresizliğin baş rolünü oynamak varmış kaderde,

o da amatörce…

Ne şairim,cümleleri ağlatabilirim diz çöktürüp önünde,

ne yazarım,en güzel raksını yaptırabilirim yazılara…

Ne sazdan anlarım,ne söz bilirim,

yanık değildir sesim,

en güzellerini okusam sana türkülerin...

Çaresizim...

Anlatamam sevgimi,

Nedensiz akar göz yaşlarım,bilemezsin…...

Senin için yaşadığımı,senin için öldüğümü anlatamam...

Çaresizim...

Üzgünüm…

Yalnızım...

Söyleyemem seni delicesine sevdiğimi…

Suskunum...

Ben,

şairim…

Zamanı yazarım ,mısra mısra,

gönül mürekkebi ile ak sayfalara…

Yanık sevdalar gezinir satırlarımda,

ağlarım…

Sitemim var,var ya ,sana değil yar,

kadere…

Bir de ağlayışımadır sitemim,

ağlayışıma işte bunca yıldır boş yere…

Bilir misiniz,

duygularım gizlidir sıcak ufuklarınızda?…

Şu kayan yıldız benden bir hecedir…

Benim sesim şu yalnızlık şarkıları söyleyen…

Benimdir şu uçuşan yürek,

çaresizliğe kuş misali süzülen...

Kırıktır,acılar gezinir yorgun kanadımda…

Getirin,razıyım tüm ölümlere,

bir tek, yar olsun isterim ölürken yanımda…

Ben,

sizinle soluklanır,sizinle yaşarım…

Okursunuz ya beni,

yanar gönlünüzde bir ateş,görürüm …

Bakışlarıma gözlerinizin bakışı düşer…

Bir ırmak misali,damla damla çoğalır,

yüreğime yüreğinizin akışı düşer…